مادر تعریف می کرد وقتی در آغازین سال های دهه ی شصت در آن سوی ایران به حال زار و نزار آن سو و این سو می رفتیم «بر آستان جانان» پخش شد و من و پدر سر در گریبان همراه با ساز و آواز آن می گریستیم و اکنون که دو سال از شکستن آن ساز می گذرد هنوز هیچ بیانی قادر به افسوس و حیرت من برای مرگ صاحب آن ساز نیست.
س.ا.کوهزاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر