آمدی کاتش در این عالم زنی

هشتم مهر، روز بزرگداشت حضرت مولانا است. افراد زیادی روی اشعار مولانا آواز خوانده اند. اما به نظرم اگر آن حضرت این آواز مثنوی بیات اصفهان استاد شجریان را می‌شنید، او هم استاد بزرگ ما را غرق در بوسه می‌کرد! به ویژه آنجا که به این ابیات می‌رسد ...

شمع عالم بود لطف چاره گر
شمع را پروانه کردی عاقبت
جان جانداران سرکش را به علم
عاشق جانانه کردی عاقبت

س.ا.کوهزاد

نمی‌دانی مگر دردم؟!

از لحظه‌های ناب و شورانگیز زندگی آنجاست، که استاد شجریان در آواز شور؛ به این ابیات حافظ می رسد که

فرو رفت از غم عشقت دمم، دم می‌دهی تا کی
دمار از من برآوردی، نمی‌گویی برآوردم
به سامانم نمی‌پرسی، نمی‌دانم چه سر داری
به درمانم نمی‌کوشی، نمی‌دانی مگر دردم

س.ا.کوهزاد

از کیفری که تو می‌دهی!

آنگاه صدایی بلند از معبد شنیدم که به آن هفت فرشته می‌گفت: 

«بروید و هفت پیالۀ خشم خدا را بر زمین فروریزید.»
آنگاه شنیدم که فرشتۀ نگهبان آبها چنین گفت:
«تو عادلی در این حکمها که کردی،
تو که هستی و بوده‌ای، ای قدّوس؛
زیرا که آنان خون مقدّسان و انبیای تو را ریختند،
پس به آنان خون دادی تا بنوشند
که سزایشان همین است!»
و شنیدم از مذبح پاسخ آمد که:
«آری، ای خداوندْ خدای قادر مطلق،
حق است و عدل، کیفری که تو می‌دهی.»

- مکاشفات یوحنای رسول، باب شانژدهم
سر در کلیسای جامع اتین قدیس، بورژ

- عکس را هم خودم چند سال پیش گرفتم. 

س.ا.کوهزاد

ای صبا! مژده دلدار بیار

استاد شجریان؛ آوازی در ابوعطا بر روی غزل حافظ دارد که هر وقت آن را گوش می‌کنم دگرگونم می‌کند، از خود بی خود می‌شوم و شور عجیبی تمام وجودم را می‌گیرد. حس غیر قابل وصفی دارم آنجا که می‌‌خواند:

"به وفای تو
به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز
بی غباری که پدید آید از اغیار بیار"

یا آنجا که:

"شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار"

و آنجا که با این بیت تمام می‌کند:

"روزگاریست که دل چهره مقصود ندید
ساقیا آن قدح آینه کردار بیار"

خداوند خسرو آواز ایران را در پناه خودش حفظ کناد و امیدوارم که هر چه زودتر خبرهای خوبی از روند درمانی و سلامتی ایشان به ما برسد. 

س.ا.کوهزاد