ای صبا! مژده دلدار بیار

استاد شجریان؛ آوازی در ابوعطا بر روی غزل حافظ دارد که هر وقت آن را گوش می‌کنم دگرگونم می‌کند، از خود بی خود می‌شوم و شور عجیبی تمام وجودم را می‌گیرد. حس غیر قابل وصفی دارم آنجا که می‌‌خواند:

"به وفای تو
به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز
بی غباری که پدید آید از اغیار بیار"

یا آنجا که:

"شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار"

و آنجا که با این بیت تمام می‌کند:

"روزگاریست که دل چهره مقصود ندید
ساقیا آن قدح آینه کردار بیار"

خداوند خسرو آواز ایران را در پناه خودش حفظ کناد و امیدوارم که هر چه زودتر خبرهای خوبی از روند درمانی و سلامتی ایشان به ما برسد. 

س.ا.کوهزاد