پیام بهرام بیضایی برای همه آنها که یادش بودند
مرا جشنی نیست
تا شکست آن جشن!
اشتباه از من بود
که پنجم دیماه آمدم!
چهلهزار – زیر آن آوار؛
و دوستی که مرگش نبود پایان دوستی!
***
زیر چتر مهرتان ایستادهام؛
تندبار سیاه میبارد!
از ابر میچکدم اشک خاطره!
زیر بار محبتِتان خرد میشوم!
درود به آن خاک سوخته
و هرکه سوخت بر آن خاک!
درودم به آنکه ماند یا رمید!
سپاسم به هر کی و هرکجا!
کرنش به هرکه در بند است!
حرف دلم میماند برای آنهایی،
که نگفته میشنوند!
- پیام استاد بهرام بیضایی به بهانه هفتاد و چهارمین سالروز میلادش، برای همه آنانی که یادش بودند.
پیامی برای «سوختگان»،«ماندگان»،«رمیدگان» و «در بندان» این «خاک»
- اول بار در روزنامه بهار منتشر شد. «+»
س.ا.کوهزاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر